Program „Z mamą i tatą do Pierwszej Komunii” realizowany jest w parafii od września do maja.

Rozpoczyna się od zaproszenia na spotkanie z proboszczem każdej rodziny oddzielnie – mama, tata i dziecko. Spotkanie trwa 10-12 minut i przebiega według precyzyjnego scenariusza.

Główne myśli tego przekazu:

• Nie przygotuję waszego dziecka do Pierwszej Komunii

• Jest to niemożliwe, bo takie przygotowanie to nie tylko nauka i odpytywanie, ale przekaz wartości, który ZAWSZE dokonuje się w oparciu o AUTORYTET

• Największym autorytetem dla dziecka są zawsze rodzice

• Dlatego przygotowanie może się dokonać tylko przez rodziców, inni mogą jedynie pomagać

• Z faktu, że rodzice ochrzcili dziecko, posłali na katechezę a teraz proszą o Komunię wynika, że ta Komunia jest dla nich ważna

• Trzeba zrozumieć, że całe to dobro, którego rodzice pragną dla swojego dziecka może przyjść do dziecka tylko jedną drogą – przez rodziców

• To przygotowanie to nic innego jak: 1. Rozmawianie z dzieckiem o Bogu i wierze, 2. Wspólna modlitwa z dzieckiem 3. Wspólne czytanie Pisma Świętego 4. Wspólne przeżywanie niedzielnej Mszy Świętej

• Nie możemy zastąpić rodziców, możemy pomóc

Program wyklucza wszelkie formy przymusu, kontroli, inwigilacji praktyk religijnych. Nie oznacza to lekceważenia rzeczy ważnych, wielokrotnie o ważności religijnych praktyk się przypomina. Program jest wyrazem, że prawdziwa wiara wymaga osobistego, wewnętrznego przekonania oraz wolności.

Program zakłada też pewną presję. Z jednej strony zachęca się, by rodzice lub jedno z rodziców, w przypadku gdy ich wiara całkowicie zgasła, szczerze o tym powiedzieli, by wspólnie zastanowić się co z tym zrobić. Z drugiej strony, jeśli już wejdą na proponowaną drogę, to wiąże się to z pewnymi wymaganiami, z których będą rozliczani. O formie tego rozliczenia za chwilę.

Całe przygotowanie podzielona jest na trzy cykle – spotkanie wszystkich w kościele a po nich 7-8 kolejnych niedziel, gdzie rodzina otrzymuje materiały – pomoce.

Każde spotkanie to

• krótka integracja,
• głoszenie kerygmatu rodzicom,
• wspólna modlitwa,
• wręczenie pamiątek,
• ogłoszenia-przypomnienia.

Materiały, które rodzina dostaje zawierają proste pomysły do domowych rozmów o Bogu, domowej modlitwy, domowego czytania Pisma Świętego.

Po trzech cyklach ksiądz zaprasza rodziny do kolejnego indywidualnego spotkania. Jest to swego rodzaju podsumowanie i dopuszczenie dziecka. Jest też pewnym rozliczeniem. Rozliczenie to polegać będzie na tym, że od samego początku rodzice mają przed sobą ciągle przypominany scenariusz końcowego spotkania. O tym spotkaniu i jego scenariuszu przypomina się rodzicom przy każdej okazji. Rodzice wiedzą, że w czasie tego spotkania ksiądz zapyta dziecko:

1. Czy rozmawialiście w domu o Panu Bogu i wierze?
2. Czy modliliście się razem?
3. Czy czytaliście Pismo Święte?
4. Czy chodziliście w niedzielę do kościoła?

Zachęca się rodziców, by tak zaangażowali się w przygotowanie, by dziecko mogło szczerze odpowiedzieć 4 razy TAK.

Następują po tym dwa pytania do rodziców:

1. Czy według was wasze dziecko jest przygotowane do Pierwszej Komunii?
2. Czy dopuszczacie je do Pierwszej Komunii?

Potem kolejne dwa pytania do dziecka:

1. A czy ty chcesz przystąpić do Pierwszej Komunii?
2. Czy wiesz, że ta Komunia, której ci udzielę, to nie jest taki zwykły opłatek, jak dzielicie się na Wigilii, ale Prawdziwe Ciało Pana Jezusa pod postacią chleba?

Bezpośrednio przed uroczystością są próby. Z racji tego, że dzieci nie pełnią żadnych indywidualnych zadań, wystarczą dwie próby – 35 i 25 minut, z których i tak część przeznaczona jest na wskazówki dotyczące spowiedzi.

Spowiedź w sobotę przed uroczystością.

Uroczystość w niedzielę – prosta, skromna a przez to piękna.

Biały tydzień.